LOS ZAPATOS DE MARTA

Margarit, Meritxell e Montañá, Marta (2009). Los zapatos de Marta. Barcelona: Editorial Mediterrània, [24 pp.]. (ISBN: 978-84-89622-96-8).

Descrición do formato e do contido: álbum ilustrado de Meritxell Margarit e Marta Montañá de formato rectangular e tamaño 21x21 cm, composto por 24 páxinas. A cuberta do álbum presenta os tres protagonistas da historia: Marta (a nena que naceu coa espina bífida), o seu irmán Lucas e un amigo chamado Nico. Na contra cuberta do libro atópase unha breve presentación do que se vai narrar no libro por parte da Federación de Asociacións de Espina Bífida e Hidrocefalia.

A historia que se narra xira arredor dos temas como o valor da amizade, a discapacidade física,a permisividade doutras persoas diferentes, o respecto, a xenerosidade ou a aceptación. O conto trata sobre a vida dunha nena chamada Marta, a cal naceu con espiña bífida, polo tanto ten dificultades para camiñar e ten que utilizar bastóns/muletas e uns zapatos especiais. Xunto coa protagonista, están o seu irmán Lucas e o seu amigo Nico, que pasará un fin de semana na súa casa, onde percibirá as necesidades e dificultades de Marta. O autor narra a historia describindo as características propias desta discapacidade.As ilustracións son de carácter realista e sinxelas, aparecen retratadas persoas con cores moi rechamantes, utilizando fondos brancos para así resaltar as imaxes.

Potencialidades educativas: a lectura deste álbum está recomendada para todo tipo de lectores, debido a que se pode reflexionar acerca dunha situación que ocorre na vida real. Os valores que trata como a amizade, a tolerancia e o respecto son útiles para traballar nunha aula, xa que son moi necesarios. É un álbum moi beneficioso para mellorar e favorecer a capacidade de aceptar os demais dunha maneira divertida, explicando conceptos como a espiña bífida, xa que é pouco frecuente nunha aula de Educación Infantil. A protagonista caracterízase pola superación, xa que logra vencer calquera obstáculo que se lle interpoña. É unha obra que dende o punto de vista educativo e social permite abordar con gran profundidade a diversidade funcional.

Recursos educativos:

Conto ‘Los zapatos de Marta’ en versión dixital. http://anpheb.es/wp-content/uploads/2018/10/los_zapatos_de_marta.pdf (consultado o 13/04/2020).

Lectura do conto por persoas adultas, realizando unha versión animada. https://www.youtube.com/watch?v=Xzbe7cRk5w0 (consultado o 13/04/2020).

Pilar (18/02/2013). Los zapatos de Marta. Discalibros: Libros en los que la diversidad funcional de algunamanera es la protagonista. Blogspot. http://discalibros.blogspot.com/2013/02/los-zapatos-de-marta.html 

Versión animada con imaxes da obra: https://www.youtube.com/watch?v=CzJY_TixW1U&t=42s (consultado o 13/04/2020).

Versión animada da obra:https://www.youtube.com/watch?v=U1SjlligmOQ (consultado o 13/04/2020).

Orellas de bolboreta

 Luisa Agiar ,(2007),Orejas de mariposa,ilus.André Neves Sevilla:Kalandraka,col.Contos para soñar[32pp] ISBN:9788496388727




Breve descrición do formato e contido da obra:  Libro ilustrado, de pouco volume,con forma cadrada (20x20cm).Consta dunha cuberta e contracuberta. Na cuberta ,preséntasenos a unha rapaza de cabelos rizos mirando unha bolboreta de cor azul,ao seu  fondo, aparecen unhas flores  cun cartel co nome da editorial do libro.O título aparece no centro, e a autora e o ilustrador no encabezado, a man esquerda. Postumamente,ao abrir o libro, vemos unhas gardas onde se nos amosa un debuxo dun banco nunha noite estrelada ,pasando a grosa folla atopamonos coa  portada onde aparece un debuxo dunhas casas antigas ,coloreadas  con cores moi apagadas,e abaixo as referencias do libro.Acto seguido vemos a narración do conto e a súa beira  as  ilustracións da protagonista,a cal se enmarca en cores tristes e apagadas para transmitirlle un maior sentimento de tenrrura ao seu lector,xunto cos pesonaxes secundarios:Os compañeiros de clase,e a súa nai.   Unha vez dito isto,podemos falar de que a historia xira a redor de Mara,é unha rapaz soñadora e alegre pero ao problema que ten é que os seus compañeiros de escola metense con ela,primeiro dinlle que é unha orellotas e tan disgustada do que lle dixeron decide volta a casa e preguntarlle a súa nai se é verdade que ten orellas grandes pero a resposta de súa nai e que ela ten orellas de mariposa que revolotean na súa cabeza e pintan de cores as cousas feas,logo os nenos metense con ela polo seu pelo pero ela respóndelle  que o seu pelo é como o céspede recén cortado,despóis metense coa súa forma de vestir dicíndolle que leva un mantel pero ante iso ela respóndelle que é para xogar o axedrez,logo van a seguir co calcetín que está roto ,cos zapatos vellos , cos libros vellos,o ruxir das tripas,coa súa altura e logo retorna o principio onde lle volven a repetir que é unha orellotas é que non o negue e ela di que nono vai negar pero que a fin de contas non lle importa porque se acepta así mesma tal e como é. 

 Potencialidades: é un libro que nos trata de ensinar a non meternos cos demáis polo seu aspecto físico(cando se burlan de Mara polas súas orellas grandes,o seu pelo rizado,e a súa gran altura ),a súa forma de vestir(a falda,os calcetíns,os zapatos),o uso de obxetos usados(o libro) e o ruxir das súas tripas .Ademáis diso, destaca a forza de vontade por superar as adversidades dunha forma positiva(cando Mara lle responde a cada unha das súas burlas de forma positiva e imaxinativa ) ,a alta autoestima,a capacidade de ver o lado positivo das cousas,a imaxinación (orellas de bolboreta,pelo como ocespede recén cortado,a saia como un mantel para xogar o axedrez,o calcetín roto como un dedo xoguetón,os zapatos vellos que son zapatos viaxeiros,os libro en mal estado que responde que mil mans o teñen acariciado,o ruxir das súas tripas como unha orquesta sinfónica,coa súa altura di que se se pon de puntillas pode acariñar a lúa )a ser independente e non deixarse manipular polos demáis,a aceptarse así mesmo,por último decir que é un libro circular xa que retorna o punto de partida onde todo empezou ,nesto observámolo porque no comezo dinlle a Mara -orellotas- e ela responde con que son orellas de bolboreta mentres que, no final vólvenlle a dicir o mesmo, soamente que, desta vez ela recoñece que si que é unha orellotas pero que lle da igual.