Amosando publicacións coa etiqueta autoestima. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta autoestima. Amosar todas as publicacións

mércores, 20 de maio de 2020

Grisela






De Vries, Anke/ Min, Willemien (2001). Grisela. Trad. Arianne Faber/Pilar Martínez. Pontevedra: Kalandraka, [27 pp.]. (ISBN: 978-84-96957-69-5). 

Descripción del formato: Cuento ilustrado de tapa dura de los autores Anke de Vries y Willemien Min, traducido por Arianne Faber y Pilar Martínez y publicado por la editorial Kalandraka. En la cubierta de este libro podemos observar un dibujo de la ratoncita Grisela sobre un fondo blanco, donde aparece pintándose lunares de color rojo mientras se mira a un espejo de forma presumida. En la contracubierta podemos observar a nuestra protagonista pintada con rayas horizontales al lado de un párrafo en el que dice “Grisela se sentía muy triste. Tenía que hacer algo para alegrarse, por eso escogió un bote de pintura…”. En la parte superior también aparecen dos pequeñas mariquitas revoloteando. En la portada también podremos observar a Grisela sujetando un pincel frente a cubos de pintura de diferentes colores, así como el título en letras grandes y el nombre de sus autores en la parte superior de la página.

Descripción del contenido: En este cuento se narra la historia de la ratoncita Grisela quien se encuentra triste por su color de piel, por ello busca sentirse mejor a partir de cambiar su apariencia física pintándose con colores más llamativos y alegres que el suyo para ver si así se siente más feliz. Durante este viaje de lunares, rayas y pinturas de lo más extravagantes nuestra protagonista se irá encontrando con otros animales que se reirán de ella al verla intentando parecerse más a otros animales a través de su nuevo color piel, en vez de continuar con su propio color, el gris. A pesar de todos estos intentos, nuestra protagonista no logra sentirse más feliz, sino todo lo contrario. Todo se resuelve a causa de un baño no planeado por el que pierde los colores de sus pinturas y vuelve a su color original, encontrándose así con otro rantoncito, quien la valorará y querrá compartir aventuras con ella. Sintiéndose así la ratoncita más feliz del mundo.
Dentro de esta narración podemos encontrar imágenes a toda página en colores llamativos acompañados de texto en forma de diálogo entre la protagonista y los demás animales que se va encontrando a lo largo de su aventura, así como múltiples intervenciones del narrador. A lo largo de estas ilustraciones, también podemos observar el cambio de Grisela dependiendo de sus emociones.

Potencialidades: A partir de este relato podemos trabajar con los niños y niñas la importancia de sentirse bien y cómodo con uno mismo o con una misma, además de incidir en el mensaje de que no debemos intentar cambiar como somos para ser más queridos, sino rodearnos de las personas que nos valoren por lo que somos y no por lo que aparentamos. También es importante el no hacer caso de quien se ría de nosotros y hacer caso a quien nos aprecien. 

Recursos educativos: 
La hora del cuento (2018). Grisela. Versión animada recuperada de: https://www.youtube.com/watch?v=LdCM5c4Rcl4 (consultado el 07/05/20).

luns, 18 de maio de 2020

Martín Gris


Aguirre, Zuriñe (2016), Martín Gris, España: Cb Fun Readers, [36 pp.]. ( ISBN: 978-84-94441-22-6).
Descrición do formato e contido: álbum ilustrado de Zuriñe Aguirre, que mereceu o premio “Cuentos para la igualdad 2013”. Na cuberta presenta o nome da autora, o título e o nome da editorial, acompañados da imaxe dun neno en cor branco e negro cunha árbore de corazóns na súa cabeza. Na contracuberta aparece o código de barras co seu ISBN e o nome da editorial. No lombo aparece o título e nome da autora. Na portada repítense os datos da cuberta.
O protagonista é un neno que perdeu a súa cor por estar triste a causa das súas preocupacións derivadas de non lle gustar aos demais. Imaxinábase que algún día lle podería cambiar algo no seu corpo, como aparecerlle ás de libélula, un nariz de pallaso con lunares… A todas estas preocupacións que o invaden a nai faille comprender que non son problemas, dado que todos somos diferentes e que as súas características son virtudes para as persoas que o queren de verdade.

Potencialidades: a lectura deste álbum permítenos traballar a autoestima, a importancia de quererse a un mesmo e a diversidade, así como outros temas máis secundarios como os medos e inseguridades que poden condicionar as nosas vidas.

Recursos:

La fábrica de los peques. 2020. Hoy Leemos "Martín Gris". - La Fábrica De Los Peques. [online] Obtido de: <http://lafabricadelospeques.com/hoy-leemos-martin-gris/#> [Acceso 1 May 2020].

Laclasedelprofepablo.blogspot.com. 2020. MARTÍN GRIS. [online]Obtido de: <https://laclasedelprofepablo.blogspot.com/2019/10/martin-gris.html> [Acceso 1 May 2020].

xoves, 14 de maio de 2020

camuñas


Del Mazo, Margarita (2012). Camuñas, ilust. Charlotte Pardi, Pontevedra: OQO. [40 pp.]. (ISBN: 978-84-9871-420-3).

Descrición do formato: álbum ilustrado escrito por Margarita del Mazo e ilustrado por Charlotte Pardi que ten forma rectangular de 25x23 cm. É de tapa dura, (cartoné), resistente e fácil de manipular para nenos e nenas de 4-5 anos en diante. As páxinas teñen un grosor adecuado para que non se rompan facilmente. Pasando á cuberta, podemos ver unha ilustración dun Camuñas tenro e terrorífico, ao mesmo tempo sobre un fondo amarelo que o fai destacar, o que chama a atención dos nenos e nenas. Ademais na cuberta tamén aparece o título do álbum, o nome da autora e da ilustradora e da editorial. A contracuberta presenta un fondo amarelo onde aparecen datos da editorial, do código de barras e o ISBN do libro.

Descrición do contido: o relato conta con sintaxe sinxela co que se pretende un contacto precoz coa lectura, axudado polas ilustracións moi detalladas, nas que o retrato vai gañando protagonismo a medida que avanzamos na lectura. Ofrece varios niveis de lectura, un máis superficial, que sería a historia dun monstro que vai comer unha nena, e a máis profunda, que fai reflexionar sobre o autoengano, a valentía e a astucia. A historia conta cun narrador que introduce o conflito e pecha a historia. En canto á arquitectura textual, este álbum preséntase a dobre páxina e co texto integrado nas ilustracións, pero sempre lexible. É unha lectura moi divertida que nos fai reflexionar a través do humor.

Potencialidades: a lectura deste álbum ilustrado permítenos abordar cuestións como autoconcepto (como nos vemos nós mesmos), a autoestima ou a intelixencia emocional. Tamén permite traballar outras emocións como o medo e así facer conscientes a nenos e nenas de como son as súas emocións primarias.

Recursos:
Del Mazo, M. (2019). Camuñas se adueña de mi canal. Recuperado de: https://www.youtube.com/watch?v=NjYapQSCqpY (consultado o 12/05/2020).

Ballesteros, T. (2020). Cuento “camuñas”. Recuperado de: https://www.youtube.com/watch?v=71k8kS1yl4c (consultado o 12/05/2020).


mércores, 13 de maio de 2020

Monstruo rosa



Dios Ruiz, Olga (2013), Monstruo rosa, ilust. da autora, Zaragoza: Apila Ediciones, [36 pp.]. (ISBN: 978-84-939736-4-3).


Descrición do formato e contido: álbum ilustrado de Olga Dios Ruiz. O seu formato é cadrado con cubertas de tapa dura e de cor branco. Na cuberta vemos o título da obra escrito en letras maiúsculas e cor rosa, coas “o” do título completamente coloreadas no seu interior, o nome da autora en cor rosa tamén e un debuxo dun monstro rosa sorrindo e sostendo nunha man un edificio moito máis pequeno ca el. No chan podemos observar unhas pequenas gafas, que podemos supoñer que son de alguén que vive no edificio que sostén o monstro, e na parte superior esquerda podemos ver un arco da vella. Na contracuberta aparece unha pequena aldea onde hai varias casas e árbores pequenas e brancas e fume que sae das chemineas das casas formando unha nube na parte superior, onde aparece un resumo da obra que se atopa no interior. Ademais aparece o nome da editorial, o código de barras e o ISBN. As gardas son de cor branca e na parte superior dereita aparece unha dedicatoria da autora cara ás persoas que algunha vez se sentiron como se sente o monstro rosa, diferente aos demais. Na portada vemos o título da obra en gran tamaño e o nome da autora, ambos en cor rosa e dentro dunha gran nube. Enriba da nube hai un arco da vella. Os debuxos que aparecen neste libro son a toda páxina e intégranse co texto.
O conto relata a historia dun monstro rosa que vivía nun lugar onde o fume das casas tapaban o ceo e que era moi diferente con respecto aos outro cidadáns. O monstro é rosa, grande e moi alegre e os demais son pequenos, brancos e máis serios. O monstro tampouco podía xogar coma os demais debido ao seu tamaño e tampouco podía durmir dentro da casa, xa que non cabía, polo que aínda que tentaba integrarse cos demais nunca o lograba. Un día decide marchar e buscar outro lugar onde vivir, e despois de moito viaxar, atopou un lugar onde si se vía o ceo e o arco da vella. Neste lugar atopou a moita xente diferente entre si; diferentes cores tamaños, formas, personalidades… Neste sitio, cada un tiña unha casa personalizada, onde todos podían descansar dentro. Neste lugar o monstro deixou de sentirse diferente aos demais.

Potencialidades: Coa lectura deste libro podemos mostrarlles aos nenos/as a relevancia e riqueza da diferenza, a oportunidade de ser unha fonte de coñecemento, ademais doutros valores como o de compartir, respectar a opinión e puntos de vista dos demais, a reflexión sobre os prexuízos e estereotipos para eliminalos.

Recursos: 
Cuéntame un cuento (2018). Cuentos infantiles: Monstruo Rosa libro infantil en español. Recuperado de: https://youtu.be/IYwK3UOrRPQ (consultado o 12/05/2020).
Dios Ruiz, O. (2013). Olga De Dios. Recuperado de: https://olgadedios.es/obra/monstruo-rosa/ (consultado o 12/05/2020).

Yo




Waechter, Philip (2018), Yo, trad. Eduardo Martínez, Madrid: Lóguez Ediciones, [64 pp.]. ( ISBN: 978-84-8980-487-6).

Descrición do formato e contido: álbum ilustrado de Philip Waechter e traducido por Eduardo Martínez. É de cartoné, forma cadrada e lese de forma vertical. As cubertas son de cor amarela moi rechamante e de tapa dura. Na cuberta podemos observar o nome do autor, o título en vermello, o nome da editorial e un debuxo dun oso pardo cruzado de brazos. Na contracuberta atopamos un resumo, o ISBN co seu código de barras e unha imaxe do oso saltando por riba do código de barras. No lombo, o cal é de cor vermella, aparece de novo o título e o nome do autor. As gardas son totalmente de cor vermella. Na portada ademais dos elementos da cuberta aparece tamén a imaxe do oso sentado. As imaxes ocupan toda a páxina e veñen acompañadas por breves frases.
O protagonista desta historia é un oso pardo, o cal vai comentando cales son as súas virtudes e os seus gustos, facendo alusión a canto se quere a si mesmo. Porén, ao final da historia o oso di que ás veces tamén se sente só e pequeno e que para remedialo busca a compañía da xente que o quere.

Potencialidades: A lectura desta obra é adecuada para nenas e nenos a partir dos 2 ou 3 anos. Entre as temáticas que se poden abordar figura a autoestima e o autoconcepto, como se ven eles a si mesmos e as calidades que cren que teñen, xa que esta é a temática central do libro. Ademais tamén se podería traballar aspectos como saber compartir, ser xenerosos/as ou a importancia que ten poder contar co cariño das persoas que temos ao noso redor.

Recursos:

GLM Español Kinder (2020). Lectura Yo de Philip Waechter. Recuperado de: https://youtu.be/p68OwQ4KtfU (consultado o 11/05/2020).

martes, 28 de abril de 2020

Guapa

Canizales (2016). Guapa. Zaragoza: Apila Ediciones, [36 pp.]. (ISBN: 978-84-943476-6-5).





Descrición do formato da obra:álbum ilustrado cunha cuberta de cartoné, formado por 36 páxinas cunhas dimensións de 25x23 cm. Clasifícase como un conto orixinal de autor, narrativo, literario e texto monolingüe, xa que é unha historia orixinal con valores e contravalores. Na cuberta aparece unha grande ilustración da protagonista, mirándose ao espello, e neste, unha nova visión da bruxa protagonista. O título ocupa a parte superior da cuberta con letras grandes e brancas; debaixo atópase o nome do autor. O fondo da cuberta é de cor vermella, polo que o título e as ilustracións principais destacan no contraste das cores. Nas gardas, de cor vermella igual cá cuberta, aparecen debuxos da silueta da bruxa protagonista e dos demais personaxes do libro, adiantando aspectos do conto. Na páxina de título de créditos, ademais dos datos da edición tamén se recolle unha dedicatoria, mentres que na portada se repiten datos da cuberta cunha ilustración significativa da bruxa dentro do espello. Na contracuberta aparece unha breve descripción do contido da historia narrado pola bruxa, unha ilustración dun prato, referente ao menú das últimas páxinas e de novo o ISBN e código de barras.
As ilustracións son moi características, imaxes limpas e vistosas. Toda a historia transcorre nun mesmo nivel, marcado pola presenza constante do nivel do chan, que convida a querer saber a onde vai a bruxa. O texto atópase en ambos os lados das páxinas, e adquire maior tamaño a tipografía naquelas frases máis importantes.

Descrición do contido: neste volume nárrase a historia dunha bruxa, que ten unha cita cun ogro. Nun primeiro momento a bruxa está moi emocionada, prepárase e sae da súa casa moi contenta, pero de camiño vaise atopando con personaxes que lle fan cambiar a súa visión de si mesma e que a convidan a que a modifique. Ela déixase levar polos comentario alleos, e cando chega ao lugar da cita o ogro non a recoñece. A historia resólvese dunha maneira moi divertida, xa que a bruxa se da conta de que non debe facer caso aos comentarios alleos e prepara un novo menú para a súa nova cita co ogro, co que se vinga dos demais personaxes.


Potencialidades educativas: con este álbum trabállase o amor propio, a seguridade nun mesmo e a capacidade de ignorar os comentarios negativos. A lectura desta historia permite traballar a sensibilidade cara ás opinións alleas sobre o corpo ou a imaxe, a influencia que exerce sobre as persoas e a necesidade de fraguar personalidades fortes e pouco manipulables. Esta problemática acentúase en etapas como a adolescencia, aínda que o sentido crítico se debe traballar xa dende a primeira infancia.

Recursos educativos:

sábado, 25 de abril de 2020

Yo soy



Ver las imágenes de origen

Díaz Reguera, Raquel (2019). Yo soy. Barcelona: Thule, [40 pp.]. (ISBN:
978-84-16817-58-0).

Descrición do formato e contido: Este é un álbum ilustrado de Raquel Díaz Reguera. O seu formato é rectangular e as cubertas son de tapa dura e de cor marrón clara. Na cuberta inicial podemos ver o título da obra en cor azul, o nome da autora do libro, o nome da editorial e ademais unha ilustración do protagonista desta historia, un neno sorrinte, o cal vai descalzo, cos zapatos ao seu carón e suxeitando un corazón marrón. Na cuberta tamén atopamos etiquetas nas que observamos que as letras caen e algúns paxaros, algúns deles enriba da súa cabeza. Na contracuberta atopamos o ISBN e o código de barras. O lombo do libro é de cor azul e nel aparece de novo o título e o nome da autora. Na portada vemos o título da obra, o nome da autora e da editorial e na última páxina do libro aparece unha etiqueta, na cal a autora expón a ensinanza da historia. Os debuxos que aparecen neste libros son a toda páxina e intégranse co texto.
A personaxe principal é Martín, un neno que, no comezo da historia, se ve sorrinte e as cores das páxinas son moi vivas. Porén, segundo vai transcorrendo a historia e lle van dicindo que ten que cambiar a súa forma de ser, o neno vai perdendo o sorriso e as cores vanse volvendo máis escuras. A razón é que ao neno lle gusta unha rapaza con paxaros na cabeza pero, como el está no grupo dos “populares”, os seus amigos dinlle que debe olvidarse dela e ser “guai”. Vanlle aconsellando cómo debe ir cambiando de roupa, de peiteado, vestido de marca… E tamén que debe ignorar a rapaza. Isto vai facendo que Martín se vaia distanciando cada vez máis do seu “eu” e cargando con etiquetas que lle van impoñendo os demais. Finalmente, o neno remata por darse conta de que desa forma non é feliz e decide liberarse de todas esas etiquetas.

Potencialidades: Coa lectura deste libro podemos traballar cos nenos e nenas o autoconcepto, é dicir, cómo se ve cada un a si mesmo e aos demais, que relacións se establecen dentro do grupo, atendendo a esa percepción do Outro. Por outra parte, tamén permite analizar cal é a importancia que se lle dá hoxe en día á imaxe persoal, que referentes son os que máis inflúe no alumnado dende cativo, que tipo de condutas representan esas figuras ou que modelos son aqueles que están máis interiorizados entre nenas e nenos, como exemplos a imitar.



venres, 24 de abril de 2020

Orejas de mariposa



Aguilar, Luisa (2008). Orejas de mariposa, ilust. André Neves. Pontevedra: Kalandraka, 32 pp. (ISBN: 978-84-96388-72-7).

Descripción del formato y contenido de la obra: Este libro, de tapa dura, tiene unas dimensiones de 22 x 22 cm y está compuesto por 32 páginas. La edad recomendada de lectura por la editorial es a partir de 4 años.
En la cubierta nos encontramos con una ilustración de la protagonista, Mara, que está dibujada sobre un fondo con motivos florales, mientras hace la forma de una mariposa con sus manos. Se le dibuja de una forma muy realista, rompiendo los esquemas físicos que estamos acostumbrados a ver en la vida real. Delante de ella se encuentra una bonita mariposa azul. Encima del pelo de Mara nos encontramos el título del libro en color amarillo y al lado derecho los nombres de la autora y del ilustrador con el mismo tipo de letra, mientras que en la parte inferior aparece un cartel con el nombre de la editorial. En la contracubierta no aparece ningún elemento destacable, simplemente nos encontramos unas cuantas flores dibujadas y el ISBN sobre el mismo fondo floral de la cubierta. En el interior de este libro ilustrado se desarrolla una sintaxis narrativa acompañada de ilustraciones a color, que exigen contar con una experiencia lectora previa y una implicación del lector para la producción de sentido, ya que cuenta con narración y diálogos. Por ello, igual para trabajar con los más pequeños, deberíamos ser nosotros los que les leyésemos el cuento y ellos irían comprendiendo y complementando la historia a través de las ilustraciones.
El título de Orejas de mariposa no nos adelanta de forma clara la temática del libro, simplemente con ayuda de la ilustración podemos ver a una niña con grandes orejas acompañada de una mariposa, pero no somos capaces de saber con exactitud que se trabajará con este libro, que ofrece la posibilidad de una lectura narrativa acompañada de ilustraciones que van contando de forma visual la historia y plasman también otros aspectos que no son observables en la parte escrita, logrando así que los niños y niñas desarrollen su propia imaginación.
El argumento gira en torno a la historia de Mara, una niña que sufre acoso escolar por parte de sus compañeros, los cuales se burlan de su aspecto físico y de su ropa. Gracias al papel de la madre de Mara, un apoyo fundamental, esta es capaz de buscar respuestas originales a las burlas de los demás y consigue aceptarse a sí misma. En el libro se trabajan multitud de temas como el acoso escolar, la autoestima, la aceptación de uno mismo y la diversidad, conceptos muy importantes en edades tan tempranas.
En el relato existe un narrador protagonista, Mara, que va hablando y contestando las demandas de los demás en primera persona. El relato está compuesto por una serie de diálogos, todos formados con la misma estructura, la de “pregunta-respuesta”. Podemos observar que, en todos los diálogos, excepto en el que Mara mantiene con su madre, primero hablan los demás niños y niñas y después contesta ella, utilizando oraciones simples, cortas y repetitivas, que favorecen el ritmo. Algo muy importante a destacar es la tipografía, ya que se utilizan dos tipos de letra, facilitando que los niños y niñas puedan identificar correctamente quiénes están hablando en ese momento. Los compañeros de Mara tienen un tipo de letra menos común y más complicada de leer, en cambio, las respuestas de Mara están escritas en un tipo de letra más fácil de entender y de identificar, puesto que es más simple que la anterior. Los dos tipos de letra tienen un tamaño adecuado para la edad recomendada, a lo que ayuda también que el texto mantiene equilibrados los espacios entre ambas oraciones y facilita el reconocimiento de las letras y una lectura más sencilla. La autora utiliza claramente ciertos recursos retóricos como, por ejemplo, la metáfora, plasmada incluso en el título del libro, y la comparación (“pelo como césped recién cortado”). A nivel estilístico se utilizan diversos campos semánticos como el cuerpo humano (cabeza, orejas, pelo, dedos, manos, barriga), la naturaleza (mariposa, gacela, césped, rugir, luna), las prendas de ropa (vestido, calcetín, zapatos) y ciertos adjetivos físicos despectivos (larguirucha, orejotas).

En cuanto a la estructura, podemos observar que existen tres tipos: una estructura circular, ya que el relato empieza y termina de la misma forma, es decir, los compañeros y compañeras de Mara hacen el mismo comentario al principio, cuando Mara se preocupa y le pregunta a su madre, y al final, cuando a Mara ya no le preocupa porque se acepta a sí misma; una estructura acumulativa, dado que a medida que va transcurriendo la historia se van sumando más características de las que se burlan sus compañeros, favoreciendo que los niños y niñas se percaten de lo que se les está intentando transmitir; y una estructura lineal, contando con un planteamiento (la burla a Mara por parte de sus compañeros y la intervención de su madre), un nudo (las burlas continuas a Mara por parte de sus compañeros) y un desenlace (cuando Mara toma conciencia de sus diferencias y se acepta tal y como es).

Desde el punto de vista de la lectura visual, las ilustraciones permiten realizar una lectura paralela y complementaria, ya que en ellas podemos observar exactamente lo que va ocurriendo en la historia. También vemos a todos los personajes que intervienen en ella, de forma que los podemos caracterizar e identificar a medida que la vayamos o la vayan leyendo. Esto es realmente importante ya que les ayuda en su comprensión, viendo caracterizadas las partes del cuerpo y los objetos a los que nuestra protagonista hace referencia a la hora de asemejarlos con otros a través de su imaginación. Son ilustraciones originales y divertidas, pues se trata de que se rían de aquello que les pueda hacer sentir incómodos. El estilo de estas ilustraciones es variado, algunas son bastante realistas, pero predominan aquellas más abstractas e irreales. Para llevar a cabo las ilustraciones se utiliza la técnica del collage, empleando todo tipo de tonalidades, tanto frías como cálidas. A través de los colores y las formas se consigue cierto volumen, perspectiva y distanciamiento en los diferentes espacios.
En las ilustraciones existen siempre diferentes planos para poder observar como son los personajes, en que posiciones se encuentran y que están haciendo, sus expresiones corporales y faciales y sus conductas. Las ilustraciones suelen ocupar las dos páginas enteras, pero siempre con un elemento clave para centrar la atención. Dependiendo de donde esté colocado ese elemento, se situará el texto, pudiendo este aparecer en diferentes zonas de la página.

A continuación, hablaremos de los personajes de este libro. Existe una protagonista principal, Mara, que es la figura central de la historia y el ejemplo a seguir. Mara representa a una persona que tiene cierto problema y consigue resolverlo de una determinada manera, pudiendo hacer que los niños y niñas se sientan identificados y encuentren la forma de resolver el problema al igual que ella. En el momento evolutivo en el que se encuentran los destinatarios de este libro es cuando abandonan el egocentrismo y comienzan a fijarse en sus iguales, dándose cuenta de sus propios defectos y los de los demás. Es por ello que Mara es una figura adecuada para estas edades. Destacar también a otro personaje, que, a pesar de su corta intervención, juega uno de los papeles más importantes de esta historia, la madre de Mara. Es fundamental el papel de la madre, ya que con su apoyo incondicional le ofrece la clave para convertir en positivo aquello que para otros es motivo de burla. Al introducir esta figura, le estamos recordando al lector/a que pueden cortar con la ayuda y el cariño de sus progenitores cuando tengan algún problema. Finalmente, otros de los personajes son los compañeros de Mara, esos niños y niñas que se burlan de ella, mostrando lo que no se debería hacer. La representación de estos personajes busca asemejarse a los compañeros de clase o a las personas del entorno del lector/a, o bien, busca que este se sienta identificado/a como uno de estos compañeros.

Potencialidades educativas: En cuanto a las potencialidades educativas, nos encontramos con un libro muy interesante y provechoso, ya que trata una cantidad enorme de temas y valores. Con él se podría trabajar el acoso escolar, enseñando como debemos tratar a los demás; la educación emocional, poniéndonos en la piel de Mara y trabajando ciertas emociones como la tristeza; una correcta socialización; la aceptación y la confianza en uno mismo, fomentando las diferencias que existen entre las personas; la relación entre progenitores e hijos, enseñándoles el apoyo y el cariño con el que cuentan; la imaginación; la autoestima; la diversidad, que nos hace únicos y especiales; el respeto hacia los demás; la resolución de problemas o conflictos de forma pacífica; y la búsqueda de un enfoque positivo a cualidades o situaciones adversas. Mediante las ilustraciones también podremos trabajar otros aspectos que no aparecen reflejados en el texto en sí.

Recursos: En relación a los recursos educativos, podemos encontrar este libro en diversos blogs, webs y plataformas como, por ejemplo, YouTube. Incluyo en este caso un cuentacuentos que encontré en esta plataforma: https://www.youtube.com/watch?v=7iNmp2hROt4 (consultado el 23/4/20).



venres, 10 de abril de 2020

¡No quiero el cabello rizado!



Anderson, L. E.  (2017). ¡No quiero el cabello rizado!. Barcelona: Picarona, [32 pp.]. (ISBN: 978-84-16648-94-8)
Descrición do formato da obra: álbum ilustrado cunha cuberta de cartoné, formado por 32 páxinas e unhas dimensións de 27x25 cm. Na cuberta aparece a ilustración da nena protagonista, con cara pensativa mirando de reollo o seu pelo. A ilustración é moi grande e rechamante e ocupa a metade da cuberta; enriba dela atópase o título, e na parte superior deste o nome da autora. O título atópase escrito en dous cores, e diferente tamaño, destacando “cabello rizado”, xa que é o tema principal do álbum. A continuación atópase, a páxina de dereitos onde aparece a dedicatoria do álbum por parte da autora, que llo dedica á súa familia, e información do mesmo, o ISBN, os nomes dos editores etc; na portada volve aparecer o título do libro, unha ilustración significativa e o nome da editorial. Na contracuberta aparecen ilustracións e partes do texto que se poden atopar dentro do álbum, un comentario, o ISBN, o código de barras e o nome da editorial
As ilustracións ao longo do álbum son moi rechamantes, sobresaíndo as cores laranxa e vermella, xa que a protagonista ten cabelo rubio. Tamén é moi esaxerado o tamaño do pelo, xa que ocupa a metade das follas nas que aparece, destacando que é moi importante. O texto aparece, na maioría dos casos, en diferentes tamaños, destacando algunhas palabras. Atópase integrado nas ilustracións. 
O contido xira ao redor do dilema que ten a nena protagonista co seu pelo, xa que di que non lle gusta, que custa moito coidalo e ela defende que lle encantaría que fose liso e sedoso. Durante toda a obra tenta que o seu pelo mude a liso, mais non o consegue, os seus remuíños sempre saen de novo. Ao final dáse conta de que o seu pelo non está tan mal, xa que coñece outra nena á que lle pasa o contrario, quere ter o pelo rizado.  Xuntas danse conta de que cadanseu pelo é especial e divertido, e que poden facer miles de peiteados unha a outra.

Potencialidades educativas: con este álbum pódese traballar a poesía, neste caso en castelán. Na miña opinión é un bo álbum para comezar a traballar con esta modalidade literaria, xa que é moi sinxela e doada de comprender polo seu vocabulario. Ademais outras temáticas posibles son a autoestima, ao incidir no feito de que cada persoa debe aceptarse tal e como é, xa que cada un é único e especial. Neste álbum móstrase coma ambas as nenas queren ser coma a outra, xa que pensan que o seu cabelo é aburrido e non se dan conta que á outra lle gusta exactamente iso. O conto fai ver que moitas veces as persoas buscan fallos nun mesmo, cando os demais só ben eses supostos fallos coma algo bonito. Polo tanto, trabállase o amor propio, cando ao final as dúas nenas se dan conta de que os seus cabelos son divertidos; e a amizade, xa que xuntas aprenden a facer miles de peiteados e a divertirse unha coa outra. 

Recursos educativos:

xoves, 9 de abril de 2020

Gato rojo, gato azul


Desmond, Jenni (2016). Gato rojo, gato azul. Ilust. da autora. Madrid: Lata de Sal, [36pp.]. (ISBN: 978-84-9411-365-9).

Breve descrición do formato e contido: álbum ilustrado encadernado en cartoné cunhas dimensións de 21,6x28 cm. Na cuberta do álbum aparece un gato vermello e un gato azul mirándose con cara de poucos amigos, que teñen no seu corpo escrito o título da obra, mentras na parte superior se coloca o nome da autora e na inferior o da editorial. No centro da contracuberta aparece un debuxo do edificio donde viven ambos gatos con eles dous dentro, na parte dereita aparece un breve resumo da historia e na esquina inferior esquerda a indicación de que ao longo do libro hai 50 ratos escondidos para que os lectores procuren atopalos. As cores que predominan nas ilustracións son o vermello e o azul, ademais cando aparece no texto gato vermello, esas dúas palabras aparecen en vermello, o mesmo sucede cando aparece gato azul. Ao longo do álbum atopámonos páxinas nas que unha soa ilustración ocupa toda a páxina e outras nas que cada páxina contén múltiples escenas. Nestas múltiples escenas podemos ver como se divirten pola súa conta, como pelexan cando se xuntan… Ademais no transcurso da obra tamén aparecen numerosas onomatopeas que imitan os sons que emiten cando pelexan.
Dende o punto de vista do contido o libro conta a historia de dous gatos, un vermello e un azul, que viven no mesmo edificio. Gato vermello non soporta a gato azul e gato azul non soporta a gato vermello, pero en realidade ambos desexan ser como o outro.

Potencialidades educativas: A envexa e os celos están presentes en moitos nenos e nenas durante os primeiros anos, cando nace un irmán/á, cun amigo… coa lectura deste álbum pódense sentir identificados cos gatos e darse conta de que este sentimento non é positivo. Aínda que ao comezo da obra os gatos non se soportan, a amizade ten moita importancia nesta obra, xa que en realidade se admiran mutuamente. É un bo recurso para tratar a autoestima, xa que como sucede cos gatos, aínda que a nós non nos gusten as nosas cualidades e as vexamos como defectos aos demais sí poden gustarlle e parecerlles grandes virtudes. Estes gatos ensínannos a querernos e aceptarnos tal como somos e tamén poñen de relevo a importancia do altruísmo, xa que ao final os gatos deixan de pelexar e comezan a axudarse mutuamente e ensinarlle ao outro o que sabe facer cada un.

Recursos de interese:
Lectura do conto Gato rojo, gato azul por Juan Gómez (2020), en https://www.youtube.com/watch?v=v-8pL8xbk_U

mércores, 8 de abril de 2020

Yo voy conmigo



Díaz Reguera, Raquel (2015). Yo voy conmigo, Barcelona: Thule, [ 16 pp.]. (ISBN: 9788415357841).

Descripción do formato: Atopámonos ante un albúm ilustrado de Raquel Díaz Reguera. O libro ten una estructura rectangular e que se lee de forma vertical. As cubertas do libro son de tapa dura e as cores desta son tonos pastel moi claros. Na cuberta podemos ver o título da obra, o nome da autora do libro, o nome da editorial e ademais, hay unha ilustración da protagonista da historia, unha nena sorrinte, con gafas, o pelo recollido, un par de ás e no seu pelo, unhos pazaros e un fonógrafo. Na contracuberta atopamos o ISBN co seu código de barras e un e ademais unha frase que encerra a reflexión que o libro querr tranmitir. Esa frase é “Estamos dispostos a cambiar o mellor da nosa forma de ser para gustar aos demais? Vale a pena?”
No lombo aparece de novo o nome do libro e o nome da autora. En canto abrimos o libro, vemos as gardas, nas cales as cores seguen sendo ton pastel. Aparece escrita unha pequena dedicatoria e unha frase de Joan Manuel Serrat ao lado dun fonógrafo e unhos paxaros.
Na portada, vemos o título da obra, o nome da autora e da editorial e de novo uns debuxos de paxaros e un fonógrafo. En canto comeza a historia, podemos observar que os debuxos son a toda páxina e vaise integrando o texto, lgunha delas incluso hay só debuxos. Na primeira páxina xógase moito co tamaño e tipografía das letras. Nas demais páxinas tamén se usa este recurso ainda que en menos medida. A figura que observamos ao longo da historia e a da nena descrita da cuberta do libro. Ao comezo vese unha nena feliz, e isto faise ver tamen con cores das páxinas xa que son cores claras e vivas. Según trancorre a historia, vese como o debuxo da nena vai perdendo cousas que a identifucaban, coma as gafas, os paxaros e o fonógrafo, as ás, o sorriso… e con isto, as cores vólvense máis escuras cada vez ata acabar cun azul bastante escuro.

Contido: O libro relata a historia dunha nena a que lle gusta un rapaz chamado Martín. En primeira persoa nos conta que sabe eso porque cada vez que él pasa cerca dela picalle o nariz e os seus xeonllos ponse tontos, pero este non se da conta e non a mira nunca. Entonces unha amiga dela dille que non lle queda ben o pelo recollido e que si o deixa solto Martín a mirará. Ela entón quita as coletas pero Martín non a mira. Outra amiga dille que debería quitar as gafas, pero él segue sen mirala. Ela vai sentindo poico a pouco que a súa cabeza empeza a vaciarse de paxaros. Outra amiga dille que debería de quitar o sorriso da cara pero Martín non a mira. Seguenlle dicindo que debería de deixar de tararear cancións, quitar as pecas e falar menos pero Martín segue sin mirala, e ela cada vez nota como os paxaros seguen marchando mais lonxe. Despois e ela misma a que pensa que debe quitarse as ás, para que Martín a mire, e desta forma o rapaz sí que a mira, pero agora e ela a que non se ve e za non hay ningún paxaro na súa cabeza, están todos encerrados nunha xaula. Finalmente, dille a todas as súas aligas que a ela sí lle gusta o pelo recollido, as súas gafas, o seu sorriso, as súas cancións, as súas pecas, que lle gusta galar e díxose a sí mesma que lle gustan as súas ás. Dade conta de que as súas ás son iguais que as dos paxaros e que se mira e por fin se ve.
Potencialidades: Yo voy conmigo  é un libro co cal podemos tratar o autoconcepto, a autoestima e a confianza nun mesmo,en base a historia duha nena a cal vai cambiando para gustarlle máis a un rapaz, segundo lle van decindo os seus amigos e amigas. Tras leer a historia, poderíamos facerlles preguntas aos nenos/as  sobre que opinan acerca deste libro, se lles parece ben ou mal que a nena cambie a súa forma de ser polo que lle din e que pensan acerca de como rematou a historia. O que se pretende coa lectura deste libro e que os nenos/as se den conta de que debemos querernos cada un como somos, a pesar de que alguén exterior a nós nos critique, xa que  o primeiro e o máis importante é quererese a un mesmo, para poder sentirnos a gusto con nós e despois poder querer aos demais. Poderíamos traballar esto con nenos e nenas de 4 e 5 anos.
Recursos:  Ademais deste libro, hai outro paralelo a este titulado Yo soy. Neste libro a historia trata do mesmo  neno, coprotagonista da outra obra. Mostrándolles aos nenos/as este libro, poden ver non só a perspectiva dun personaxe senón de ambos, e ver que non todo é como cremos, que non todo son actitudes, senón que hai un pensamento, quizais contraditorio, detrás de cada acción. Existe ademais unha páxina web na cal se plantexan actividades e dinámicas para tratar a autoestima, a identidade, a apreciación en relación a este conto. 
Díaz Reguera, Raquel (2019). Yo soy, Barcelona: Thule, [ 40 pp.]. (ISBN: 9788416817580)
María Rival, J.,(2016). Guía Ubuntuland. Actividades para trabajar la autoestima. Ubuntuland. Obtido de https://ubuntuland.com/yo_voy_conmigo/files/assets/common/downloads/publication.pdf. Visitado 23 de marzo de 2020.