Amosando publicacións coa etiqueta educación en valores. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta educación en valores. Amosar todas as publicacións

martes, 31 de marzo de 2020

Un agasallo diferente



AZCONA, Marta (2018). Un agasallo diferente. Ilust. Rosa Osuna, trad. Manuela Rodríguez. Pontevedra: Kalandraka Editora, 40 pp. (ISBN: 978-84-8464-527-6).

Descrición do formato e o contido: álbum ilustrado cunha cuberta dura e resistente. A súa forma é cadrada cunhas dimensión de 22x22. Na cuberta, debaixo do título da obra, aparecen os personaxes deste álbum ilustrado cun agasallo de color vermello que chama a atención e vai ser o centro do desenvolvemento da historia. Na primeira folla aparecen os datos correspondente á ficha bibliográfica; a seguinte é a portada na que aparece o título da obra en cor negro cunha tipografía de tamaño axeitado e un anaco de tea azul que nos dá unha pista moi importante do que se vai tratar na historia.

As ilustracións son de grande importancia, xa que as imaxes predominan sobre o texto. Son estas as que reflicten o que ocorre ao longo da historia. A través do relato visual, os lectores comprenden mellor a historia e entenden o que está pasando. As ilustracións non son reais pero si se corresponden coa realidade. Parecen realizadas con acuarelas, nas que predominan os tons grises e azuis. A tipografía ten un tamaño adecuado, sen ser excesivamente grande ou pequena. A súa cor negra destaca sobre o fondo cunha letra fácil de entender. O texto está composto por frases breves e sinxelas que acompañan a ilustración correspondente; a linguaxe tamén é comprensible e sinxela para a infancia e asenta nunha estrutura lineal de secuencias repetitivas e rítmicas. Por outra parte, pódese observar como as dúas primeiras páxinas conteñen texto e a partir destas intercálanse unha páxina con texto e outra sen el.

Dende o punto de vista do contido, nárrase a historia de dous amigos que están a celebrar o aniversario dun deles. Tristán levoulle un regalo a Marcel e sorprendeuse ao darse conta de que se trataba dunha tea a cadros. Marcel preferiría unha buxaina. Ao longo da obra aparecen distintas situacións nas cales os dous amigos botan man do regalo de Marcel, dándose conta da cantidade de posibilidades que lle brinda. Ao final da historia móstrase como Marcel se decata de que lle gusta máis este agasallo que a buxaina que desexaba de inicio.

Potencialidades: Coa lectura desta obra pódense abordar distintos temas, como a importancia da amizade dos dous rapaces, a creatividade e imaxinación dos nenos, a reciclaxe mediante a exposición dos usos que lles brinda a tea e incluso a humildade que supón o agasallo de Tristán. A isto pódese engadir a interiorización de valores como a cooperación, agradecemento e humildade.


Recursos de interese:

AidaLaut (2019). Un regalo diferente. Cuento cantado [Arquivo de vídeo].Recuperado de https://www.youtube.com/watch?v=F6RT7ULbDm8 Trátase dunha reprodución do conto en forma de canción .

Andrea, C. (2019). Un agasallo diferente [Arquivo de vídeo]. Recuperado de https://www.youtube.com/watch?v=7NandhJED_Q Trátase dun vídeo onde se representa a obra con debuxos sobre un encerado, contada por varias voces.

Bibliocova (2017). Un agasallo diferente [Arquivo de vídeo]. Recuperado de https://vimeo.com/220696117 É a obra contada por nenos de catro anos. 

Leoteca (2005) Un agasallo diferente. España: Leoteca. Recuperado de https://www.leoteca.es/libro/Un-agasallo-diferente/9788484645276

Vázquez, C (2018). Un agasallo diferente. [Mensaxe nun blog] Recuncho da lectura.Recuperado de http://recunchodalectura.blogspot.com/2018/02/unagasallo- diferente-azcona-marta-2014.html

luns, 30 de marzo de 2020

¿No hay nadie enfadado?


Tellegen, Toon (2014). ¿No hay nadie enfadado?, ilust. Marc Boutavant, trad. Montserrat Muñoz Cenjor. Zaragoza: Edelvives, 88 pp. (ISBN: 978-84-2639-464-4).
Descripción del formato y contenido: Este libro, de tapa dura, tiene unas dimensiones de 190mm x 270mm y está compuesto por 88 páginas. La edad recomendada de lectura por la editorial es de 6 a 8 años. 
En la cubierta nos encontramos una ilustración de una de las escenas del interior del libro. En esta escena aparece un elefante, que será el protagonista de uno de los relatos, apoyado en un álamo mirando hacia arriba con aire pensativo. Aparece también en esta capa el título del libro con letras mayúsculas de color blanco, y, más abajo, el nombre del autor y del ilustrador con el mismo tipo de letra. Estos dos elementos los podemos encontrar también en el lomo. En la contracubierta podemos ver otra vistosa escena del interior del libro, pero, en este caso, aparecen una ardilla y una hormiga en un pequeño bosque. También nos encontramos aquí una pequeña síntesis del libro. En el interior de este libro ilustrado se desarrolla una sintaxis narrativa acompañada de ilustraciones a color, que exigen contar con una experiencia lectora previa y una implicación del lector para la producción de sentido. Por ello, para trabajar con los más pequeños, seríamos nosotros quienes se lo leyésemos y a través de las ilustraciones irían comprendiendo las historias. 
El título de ¿No hay nadie enfadado? adelanta la temática del libro, permitiéndonos intuir que se trabajarán las emociones y los sentimientos, más concretamente, el enfado. También se puede deducir que se trabajará esta emoción a través de un personaje que la sienta. Este libro ofrece la posibilidad de una lectura narrativa acompañada de ciertas ilustraciones que van plasmando otros aspectos aparte de lo contado, logrando que los niños y niñas desarrollen su propia imaginación. 
El argumento gira en torno a doce relatos cortos (fábulas) protagonizados por diversos animales. En cada uno de estos relatos hay un protagonista que siente un estado del enfado diferente. A veces, además del protagonista, también aparecen otros personajes que ayudarán a este a gestionar su emoción. En el libro también se trabajan otras emociones, como la alegría, el miedo o la melancolía, y ciertos valores, como la convivencia, la resolución de conflictos, el diálogo o la tolerancia. 
Cuentan con un narrador en tercera persona que cuenta el relato y lo que le va ocurriendo a los personajes, que se complementa con las propias voces de los protagonistas. En cada relato aparece la misma estructura, que se basa en una presentación del personaje, la introducción del problema, la resolución y el final de la historia. Existen repeticiones y recursos propios de la transmisión oral que favorecen el ritmo. Se recurre a figuras como la personificación, hipérbaton, símil o comparación, metáfora y a nivel estilístico se utilizan múltiples campos semánticos, como la naturaleza (sol, luna, álamo, bosque, río, colina, estepa…); los animales (elefante, hormiga, ratón, erizo, ardilla, sapo…); el cuerpo humano (cabeza, hombros, espalda, nariz, cintura…); los colores (negro, azul, rojo…); las emociones (felicidad, alegría, timidez, melancolía, rabia…); las estaciones, las partes del día y también se emplean campos semánticos opuestos como día/noche, sol/luna, alegría/tristeza… 
Desde el punto de vista de la lectura visual, las ilustraciones permiten realizar una lectura visual paralela y complementaria, pues en ellas se pueden observar pequeños fragmentos de la narración, aunque contando solo con ellas no seríamos capaces de averiguar la historia completa que nos relata el texto. No obstante, en muchos casos podemos observar otros aspectos que no se incluyen dentro de la narración. El estilo de estas ilustraciones es variado, va desde ciertas ilustraciones realistas a otras un poco más abstractas e irreales. 
Las ilustraciones están dibujadas con lápices de colores. Algunas de ellas no disponen de fondo, simplemente se dibuja sobre la página en blanco. En aquellas que disponen de él, se realizó un ahumado con algún color oscuro o simplemente se cubrió todo el fondo con un color claro (como podemos observar por ejemplo en la cubierta del libro). Algunos personajes aparecen contorneados con una fina línea negra, mientras que otros no lo están. También se consigue cierto volumen, distanciamiento y perspectiva mediante el claroscuro y colores más suaves. 
En las ilustraciones existen siempre diferentes planos para poder observar como son los personajes, en que posiciones se encuentran, sus expresiones corporales y faciales, sus acciones, sus conductas… Estas ilustraciones están dispuestas de diferentes formas. Unas veces ocupan toda la página, pudiendo así observar y entender con claridad lo que está sucediendo y centrar nuestra atención. Otras veces están colocadas en diferentes zonas de la página (encima, debajo o en medio del texto) para mostrarnos de forma visual que está sucediendo en ese momento. Todas ellas nos exponen las acciones de la historia, pero de forma ilustrada. 
Los personajes son animales. Estos aparecen ilustrados y dibujados de forma realista. Por el contrario, su “personalidad” y sus conductas se encuentran humanizadas durante toda la narración. El recurso que utiliza el autor es el antropomorfismo para la atribución de rasgos, emociones o intenciones humanas a entidades no humanas, en este caso, animales, que pueden hablar, experimentar emociones y sentimientos. Entre los animales que aparecen en los cuentos cabe señalar un damán, un elefante, una lombriz, un escarabajo, un cerdo hormiguero, un ratón, un bogavante, un erizo, una musaraña, un hipopótamo, un rinoceronte, una ardilla, una hormiga, un sapo y un grillo. Por otro lado, en algunas ilustraciones aparecen otros animales como un conejo, un pájaro, un cuervo, un oso, una tortuga… Algunos de ellos interactúan como mediadores del enfado entre los protagonistas de la historia. Otros representan el valor y el cariño de la amistad y también la pertenencia a un grupo. Todos juntos se apoyan y se comprenden, buscando identificar correctamente cada una de las emociones. 
Potencialidades: Con este libro ilustrado se puede trabajar la educación emocional, la socialización y distintos valores. Además, potenciará la imaginación. Los animales, al estar humanizados, nos transmitirán distintas emociones, bien sea a través de sus palabras o acciones, o bien a través de sus expresiones faciales y corporales. Los animales experimentarán esas emociones y los niños y niñas se podrán sentir identificados. Al disponer de doce relatos breves podremos abordar cada uno de ellos en diferentes días, centrándonos así en las distintas emociones y valores que se exponen en cada uno. De esta forma, podremos trabajar la educación emocional. Los protagonistas se encuentran en continua interacción con sus iguales, así que podremos trabajar ciertos aspectos para una correcta socialización y relación con los demás, tomaremos a los personajes como referencia para aprender que debemos hacer y que no. Mediante las ilustraciones también podremos trabajar el conocimiento del entorno, centrándonos, sobre todo, en la naturaleza. 

domingo, 29 de marzo de 2020

Me llamo Pecas



Díaz, Raquel (2018). Me llamo Pecas, Madrid: Editorial Nubeocho, [40 pp.]. (ISBN: 978-84-17123-26-0).

Descripción del formato y contenido: Álbum ilustrado de Raquel Díaz Reguera cuya temática es la igualdad de género en los juguetes, en la ropa e incluso en las costumbres. Este libro ayuda a que los lectores se percaten de las discriminaciones que suceden hoy en día en cuanto a los gustos de cada sexo, mostrando la impotencia de muchos niños/as, e incluso adultos, ante la presión social y mediática de modelos sexualizados. Pecas reflexiona acerca de los límites y parámetros de una sociedad que define los gustos, necesidades y preferencias que tiene una persona según su sexo.Desde el punto de vista formal, se trata de un álbum ilustrado de tapa dura, en formato cuadrado 230 x 230 mm. En la cubierta podemos ver la mitad de la cara de Pecas con su mirada al frente y con un fondo amarillo que contrasta con su pelo oscuro. En la contracubierta aparece la imagen de los pies de tres personas distintas, una en la parte izquierda, otra en el centro y otra en la parte derecha, cubriendo la doble página. Los tres pies son iguales, utiliza la misma imagen al final del libro, queriendo hacer las siguientes preguntas: ¿Qué pies son de chica y cuáles son de chico? ¿Acaso no son iguales?
Desde el punto de vista del contenido, este álbum presenta la historia de un niño/a llamada Pecas el/la cual se hace la siguiente reflexión ¿por qué hay cosas para niños y otras para niñas? El/la protagonista no tiene identidad de género, con esto la escritora quiere que cada lector lo interprete como quiera. La/el protagonista no entiende ese estereotipo, le gustaría saber quién marcó esas pautas que relacionan al sexo masculino con unas cosas y al sexo femenino con otras. Va preguntando a todo el mundo el porqué, pero nadie sabe qué contestarle.
El texto cuenta con un narrador heterodiegético que presenta a el/la protagonista, introduce el conflicto y cierra la historia, de estructura cuadricular y con encadenamientos. Los personajes se caracterizan por el estilo infantil y el/la protagonista destaca por ser un personaje inconformista e inteligente.
Utiliza frases cortas, repetitivas y directas en diferentes situaciones que sirven de apoyo a las ilustraciones realistas que utiliza, cuya disposición es de doble página en momentos importantes de la historia.
Se utilizan escenas sencillas, pero con cierta emotividad, marcadas por colores como el rojo, naranja, verde, azul. Las imágenes suelen orientarse hacia el lado en el que se muestra el texto, por lo tanto, no nos indica el orden en el cuál seguir la lectura del álbum.

Potencialidades educativas: La lectura de este álbum contribuye a reflexionar sobre la existencia de ciertos estereotipos en la sociedad, también ayuda a comprender los gustos de cada persona y la necesidad de aceptarlos para acabar con las limitaciones que tienen éstos.Tratar esta temática es fomentar una educación en igualdad y respeto. Hay que dejar que los niños/as sean libres en sus decisiones y que respeten al resto de sus compañeros/as según sus gustos. También se pueden trabajar las emociones con las ilustraciones que se utilizan (amor, alegría, sorpresa, tristeza, etc.). Este álbum también contribuyea la adquisición de una mayor competencia en la lectura visual a través de las ilustraciones sencillas y concisas que utiliza.

Recursos educativos:
Narración apoyada por imágenes del álbum en: https://www.youtube.com/watch?v=VqWZPp0dUh8
Versión animada de la obra: https://www.youtube.com/watch?v=Y5DVWcZqPQc
Versión de la obra por alumnos/as de un centro educativo https://www.youtube.com/watch?v=EgnHoh9yg24
Narración apoyada por imágenes del álbum en: https://www.youtube.com/watch?v=-afbTkhsXfk


venres, 28 de abril de 2017

SOY UN PUNTO



Giancarlo Macri (2016).Soy un punto, ilustr.Carolina Zanotti , Barcelona:San Pablo (4+), [48pp],
(ISBN: 978-84-2854-906-6). 

Breve descrición do formato e do contido:
Atopámonos ante un álbum ilustrado, cun formato cadrado, de tamaño mediano e sen cantos redondeados. Está encadernado con tapas duras feitas de cartón mentras que as páxinas do interior son de papel fino.
Na cuberta, podemos observar un fondo con puntos negros e brancos onde se encontra o título do libro Soy un punto, mentras que na contracuberta aparece o nome da editorial e unha frase que pon: "Os puntos ensínanos que un mundo mellor é posible", polo que podemos anticiparnos ao contido da obra. 
Trata sobre a aventura duns puntos negros e brancos que se atopan para construír un mundo mellor. O primeiro en aparecer é un punto negro nunha páxina en branco, este ten moitos amigos, comida e diversión mentres que na páxina da esquerda aparece un punto branco o cal vive nun mundo de inxustizas e soidade asique pidelle ao punto negro se pode ir él e os seus amigos a súa páxina. Este di que sí, pero como non hai espazo para todos son os puntos negros os que se mudan a páxina da esquerda para proporcionarlles todo o que lles fai falta. 



 Este libro conta con ilustración orixinais feitas integramente a man nas que predominan as cores en branco e negro. Por outro lado, contan con sinxelos e pequenos textos en negriña para chamar máis a atención e a curiosidade do lector que axudan a interiorizar valores como a solidaridade e a amizade.




Potencialidades:
É unha obra que, baixo a súa aparente sinxeleza, ten un gran transfondo xa que é ideal para que os pequenos empecen a coñecer a realidade a través dunha forma gráfica onde podemos traballar valores como a amizade, a solidaridade e a fraternidade.
Nos tempos que corren, mais que nunca é importante axudar aos nenos/as a comprender conceptos como a desigualdade, inmigración...xa que na actualidade nas escolas podemos atopar cativos de diferentes clases sociais, países, relixións etc,polo que é importante fomentarlles desde pequenos a importancia de respectar ao outro, a compartir, a prestar axudar cando o necesiten e a convivir en paz e armonía,  xa que ao final dá igual a cor de pel que teñamos, o idioma que falemos ou a clase social na que nos encontremos porque todos somos iguais.
É un conto recomendado para educación infantil posto que case todos os debuxos son fácilmente interpretados para os nenos/as xa que as imaxes falan por sí soas. Non só é característico pola sua sencillez e orixinalidade senon que ten un mensaxe claro que todos deberiamos ter en conta na nosa vida como é: "Coa axuda dos demais creamos un mundo mellor"

TODOS LOS BESOS DEL MUNDO

Panero de la Fuente, Montse (2013), Todos los besos del mundo, ilust. Mercè Galí Sanarau, ilust. dos signos Susana Peix e Francisco Vidiella, adapt. ao sistema bimodal Susana Peix e Cesca Mestres, Barcelona: Carambuco ediciones, (+3 anos), [24 pp.] (ISBN: 978-84-941225-0-7).


Breve descrición do formato e contido da obra: É un conto ilustrado, encadernado con tapa dura, de forma rectangular con láminas grosas. 

Na cuberta aparece o título do libro, o nome da autora e da ilustradora, a editorial e unha imaxe da obra. Na contraportada temos unha breve descrición da obra e unhas indicacións sobre o sistema bimodal.

O conto ten 24 páxinas nas que o texto e os signos sempre aparecen na parte esquerda e as ilustracións ocupan a parte dereita. As imaxes son moi atractivas e divertidas e captan moito a atención, ademais, son moi orixinais e utilizan cores moi rechamantes. 






A obra narra a historia da familia "Beso". Como protagonista principal temos a Sito, o fillo máis pequeno e ao único ao que non lle gustan os bicos.
Para cambiar isto, os seus pais deciden que ten que facer unha viaxe para que vexa os diferentes tipos de bicos que hai. Unha vez que se dispón a facela cambia deseguido a súa idea e a medida que vai transcorrendo a historia e vai atopando diferentes bicos vai votando en falta os da súa familia. Cando retorna, dálles un bico ENORME.



Potencialidades: Unha das grandes potencialidades que lle atopo a este conto e que o texto orixinal vai acompañado dunha adaptación ao sistema bimodal que utiliza conxuntamente os signos da Lingua de Signos Española e a estruturación da lingua oral o que facilita a lectura aos nenos con discapacidade auditiva. Ademais, transmite o amor incondicional da familia e ensina valores. 

A VIAXE DE OLAF

León, Martín (2011), A viaxe de Olaf. Pontevedra: Kalandraka, (+3 anos). [48 pp.] (ISBN: 978-84-8464-769-0).


Breve descrición do formato e contido da obra: Álbum ilustrado encadernado con tapa dura e grosa, de forma cadrada. A cuberta presenta un fondo branco que continúa na contracuberta e móstranos algún indicio do contido do conto: o protagonista da historia mesturado con todos os animais fantásticos que o acompañarán nesta bonita historia. O título, situado na parte superior a dereita, mostra letras da mesma fonte, pero cambia o tamaño e a cor das mesmas: “A viaxe de” aparece cun tamaño máis pequeno e de cor marrón, mentres que “Olaf” aparece máis grande e de cor negro. Xusto debaixo do título atópase o nome do autor. Na parte inferior dereita está nome da editorial. No interior, o texto está tanto nas páxinas pares como nas impares. O autor emprega frases cortas e o diálogo. Ademais, resalta algunhas palabras sobre outras, empregando unha letra de maior tamaño, como os nomes dos personaxes que aparecen na historia. As ilustracións son de formas xeométricas, dotadas de movemento e dinamismo, e integradas como pezas dun complexo crebacabezas faunístico. Destacan pola profusión de colorido e pola harmonía coa que o autor combina gamas cromáticas. En canto a estrutura, trátase dun relato acumulativo de estrutura repetitiva e circular.

O contido expón a historia, a través do día e da noite, sobre un personaxe chamado Olaf que vive nun planeta moi pequeno e nunha casa moi grande. Farto da súa soidade emprende un camiño iniciático. Nesta viaxe atópase con diversos animais fantásticos, de inspiración mítica e valor simbólico, aos que invita a unirse a el. Estes vanlle facendo compaña e conformando un grupo heteroxéneo e compacto: o peixe que tiña a cola do revés, o cabalo alado, o tigre arco da vella, o elefante elegante e o paxaro que sabía falar.


Potencialidades: A viaxe de Olaf trátase dunha obra distinguida co IV Premio Internacional Compostela de Álbum Ilustrado. É un libro que intenta mostrar ao lector o valor da amizade e da xenerosidade, o importante que resulta para as persoas. Ademais resalta o valor de intentar coñecer a xente que nos rodea, de comunicarnos, compartir momentos con eles, etc.

Olaf vivía nunha casa moi grande, na soidade e na tristeza e nun planeta moi pequeno. Isto motívao a emprender o seu camiño en busca de amigos que o acompañen. Este invítaos a ir con el de maneira desinteresade e buscando afecto persoal e puro. Finalmente, a súa casa xa non lle resulta grande, xa que coa presenza dos seus amigos convértese nunha casa pequeniña, pero acolledora, chea de amor, xenerosidade e amizade.



martes, 25 de abril de 2017

CATUXA QUERE SABER

CATUXA QUERE SABER

Concha Blanco (...), Catuxa quere saber, ilust. Dani Padrón, España: Editorial Everest Galicia, (a partir de 5 anos), colección: leer é vivir, [34 pp.] (ISBN: 978-84-403-1216-7).

Breve descrición do formato e contido da obra:











Álbum ilustrado e interactivo de tapas blandas e con pouca voluminosidade. 
A cuberta está dividida en dúas cores (branca e verde escuro), no centro desas dúas cores aparece unha imaxe da protagonista do libro, Catuxa, e xusto enriba dela, a man dereita, atopámonos co título da obra xunto co nome da autora, o nome do ilustrador e co nome da colección á que pertence. Na parte inferior dereita aparece en pequeniño o nome da editorial.
Na contra cuberta, a cor predominante é o laranxa. Nela podemos visualizar unha imaxe do boneco preferido de Catuxa, unha xirafa, é xusto debaixo, un breve resumo do que vai tratar o libro. Na parte esquerda é en sentido horizontal esta escrita a páxina web da colección de libros á que pertence esta obra e na parte inferior volvemos a observar o nome da editorial xunto co nome de tres aspectos que se están a tratar no libro (Valores, medio social e medio cultural).
Con respecto ao que agocha o seu interior, o mais divertido do libro, ao meu parecer, son as imaxes. Todas elas están cargadas de cor e de vida. Hai texto nas en ambos lados das dobres páxinas e moitas veces é o texto o que se axusta aos debuxos, por exemplo, se no debuxo hai auga pois o texto está escrito en forma de pequenas ondas. Tamén nos atopamos con algunha onomatopea, por exemplo co son que emiten os grilos (cri cri cri).

Potencialidades: 








Seguindo co que di unha das frases da contra portada do libro “Os nenos de agora, coma os de sempre, desexan saber cousas que procuran a través dos máis grandes” pois ben, esta breve oración estanos a desvelar o obxectivo fundamental da obra. A autora o que pretende con este texto é nin máis nin menos que tentar darlle resposta a moitas das dúbidas que lle poden acontecer a un neno ou incluso a un maior. Todos nos facemos preguntas, día si e día tamén nos atopamos con cousas ao noso arredor que non sabemos o que son ou para que se utilizan, e nesta obra, a través dunha pequena protagonista, ímonos dar conta de que preguntar é marabilloso. Aínda que as veces non podamos atopar resposta, o mere feito de reflexionar é algo moi bo que non debemos deixar de facer.
O libro conta con numerosos recursos, dende as imaxes, cada unha mellor ca anterior, cheas de cor e de alegría, ata as formas que van tomando as palabras escritas por riba ou a carón dos debuxos para así darnos unha sensación de movemento, de vida.
A autora, tamén é capaz de engadir algunha onomatopea para que así podamos imaxinarnos aínda mellor o son que emite o animal do que estamos a falar. E por si fose pouco, tamén aparece un recurso tan importante como o da familia. As historias que conta o avó de Catuxa, poden ser historias que nos contaban a nós os nosos maiores, o debuxo de Catuxa sentada nas pernas do seu avó e tócanos dende tan preto que incluso podemos imaxinarnos que somos nós os que estamos sentados nesas pernas, sentíndonos tan pequeniños no colo dun maior sabendo a protección que nos aporta. A figura materna tamén cobra un papel moi importante, as preguntas que lle fai Catuxa a súa nai pensando que terá resposta para todo.
Este libro está cargado de emocións, de sentimentos, de historias... ¡Anímate a lelo!