Emocionario

Núñez, Cristina y Valcárcel, Rafael (2013), Emocionario, varios ilustradores, Madrid: Palabras Aladas, [93pp] (ISBN: 978-84-941513-0-9)

Breve descripción del formato y contenido de la obra: Libro de tapa dura, en ambas cubiertas encontramos figuras geométricas de colores rosas, azul y blanco con un fondo azul, además podemos ver pequeños rasgos de distintas emociones, como puede ser un corazón relacionado con el amor, una lágrima con la tristeza, etc. Las guardas son sencillas y de color blanco. En el interior cuenta con ilustraciones muy variadas, que van en función de la emoción que se explique en ese relato.

En cuanto al contenido de la obra está estructurada en pequeños relatos, en los cuales se explican las siguientes emociones: ternura, amor, odio, ira, irritación, tensión, alivio, serenidad, felicidad, alegría, tristeza, compasión, remordimiento, culpa, vergüenza, inseguridad, timidez, confusión, miedo, asombro, asco, hostilidad, aceptación, incomprensión, desamparo, soledad, nostalgia, melancolía, aburrimiento, ilusión, entusiasmo, euforia, desaliento, decepción, frustración, admiración, envidia, deseo, satisfacción, orgullo, placer y gratitud. Al finalizar cada relato da pie a la siguiente emoción, con ello también aprendemos a diferenciar emociones muy similares, como por ejemplo la felicidad y la alegría, o emociones totalmente antónimas, como por ejemplo la alegría y la tristeza.   

Potencialidades: la principal potencialidad que posee este libro es la del aprendizaje de las emociones, y con ello trabajar la educación emocional de forma sencilla. También fomenta la imaginación a través de las distintas ilustraciones que se nos muestran con cada emoción y sentimiento. Con los colores diferentes que se muestra en cada emoción se pueden realizar diversas actividades tanto dentro como fuera del aula, un ejemplo puede ser la de tener palos de diferentes colores y levantar cada uno dependiendo de cómo se sientan ese día, o después de contar una historia levantar el palo según lo que cada uno ha sentido.

Orellas de bolboreta

 Luisa Agiar ,(2007),Orejas de mariposa,ilus.André Neves Sevilla:Kalandraka,col.Contos para soñar[32pp] ISBN:9788496388727




Breve descrición do formato e contido da obra:  Libro ilustrado, de pouco volume,con forma cadrada (20x20cm).Consta dunha cuberta e contracuberta. Na cuberta ,preséntasenos a unha rapaza de cabelos rizos mirando unha bolboreta de cor azul,ao seu  fondo, aparecen unhas flores  cun cartel co nome da editorial do libro.O título aparece no centro, e a autora e o ilustrador no encabezado, a man esquerda. Postumamente,ao abrir o libro, vemos unhas gardas onde se nos amosa un debuxo dun banco nunha noite estrelada ,pasando a grosa folla atopamonos coa  portada onde aparece un debuxo dunhas casas antigas ,coloreadas  con cores moi apagadas,e abaixo as referencias do libro.Acto seguido vemos a narración do conto e a súa beira  as  ilustracións da protagonista,a cal se enmarca en cores tristes e apagadas para transmitirlle un maior sentimento de tenrrura ao seu lector,xunto cos pesonaxes secundarios:Os compañeiros de clase,e a súa nai.   Unha vez dito isto,podemos falar de que a historia xira a redor de Mara,é unha rapaz soñadora e alegre pero ao problema que ten é que os seus compañeiros de escola metense con ela,primeiro dinlle que é unha orellotas e tan disgustada do que lle dixeron decide volta a casa e preguntarlle a súa nai se é verdade que ten orellas grandes pero a resposta de súa nai e que ela ten orellas de mariposa que revolotean na súa cabeza e pintan de cores as cousas feas,logo os nenos metense con ela polo seu pelo pero ela respóndelle  que o seu pelo é como o céspede recén cortado,despóis metense coa súa forma de vestir dicíndolle que leva un mantel pero ante iso ela respóndelle que é para xogar o axedrez,logo van a seguir co calcetín que está roto ,cos zapatos vellos , cos libros vellos,o ruxir das tripas,coa súa altura e logo retorna o principio onde lle volven a repetir que é unha orellotas é que non o negue e ela di que nono vai negar pero que a fin de contas non lle importa porque se acepta así mesma tal e como é. 

 Potencialidades: é un libro que nos trata de ensinar a non meternos cos demáis polo seu aspecto físico(cando se burlan de Mara polas súas orellas grandes,o seu pelo rizado,e a súa gran altura ),a súa forma de vestir(a falda,os calcetíns,os zapatos),o uso de obxetos usados(o libro) e o ruxir das súas tripas .Ademáis diso, destaca a forza de vontade por superar as adversidades dunha forma positiva(cando Mara lle responde a cada unha das súas burlas de forma positiva e imaxinativa ) ,a alta autoestima,a capacidade de ver o lado positivo das cousas,a imaxinación (orellas de bolboreta,pelo como ocespede recén cortado,a saia como un mantel para xogar o axedrez,o calcetín roto como un dedo xoguetón,os zapatos vellos que son zapatos viaxeiros,os libro en mal estado que responde que mil mans o teñen acariciado,o ruxir das súas tripas como unha orquesta sinfónica,coa súa altura di que se se pon de puntillas pode acariñar a lúa )a ser independente e non deixarse manipular polos demáis,a aceptarse así mesmo,por último decir que é un libro circular xa que retorna o punto de partida onde todo empezou ,nesto observámolo porque no comezo dinlle a Mara -orellotas- e ela responde con que son orellas de bolboreta mentres que, no final vólvenlle a dicir o mesmo, soamente que, desta vez ela recoñece que si que é unha orellotas pero que lle da igual.