El LIBRO DEL OSO.

·      

Kate Banks (2012) El libro del oso Ilust. Georg Hallensleben. Editorial Juventud ( A partir de 4 años) ISBN: 978-84-261-3950-4 [24pp.].

Breve descrición do formato e contido da obra:  O conto infantil El libro del oso  é un álbum ilustrado pola editorial juventud. Conta que é a  hora de ir durmir... e un neno le o seu libro favorito coa súa mamá. A medida que pasa as páxinas, entra no mundo dun oso que se prepara para durmir un profundo soño: o da hibernación. A vida continúa en torno ao oso mentres dorme durante os fríos días de neve. O neno intervén na narración, nos que imos descubrindo momentos de complicidade e tenrura coa súa nai. E por fin, cando se esperta o oso na primavera, o neno, á súa vez, pecha os ollos.

Por outra parte na cuberta amósase o oso, ao autor, o lustrador e a editorial. O formato é de 3,1 x 23,4 cm cun volumen pequeno. O interior está conformado por ilustracións a toda páxina, carecendo de abundante texto.

Potencialidades:  É un libro sobre o ritual de ir durmir, para primeiros lectores, acompañado dun rítmico e poético texto e fermosas ilustracións, que xoga co paralelismo entre o ritual nocturno dun neno e o soño longo e profundo dun oso no inverno e o pracer da lectura entre unha nai e o seu fillo. O momento de durmir é un momento moi especial para os nenos pequenos, xeralmente esperta certos temores e certa resistencia xa que aos nenos cústalles perder proximidade coa mamá ou a figura encargada da súa protección e coidado.

Unha das formas máis efectivas é establecer un ritual, que consiste nunha serie de procedementos que se repetirán máis ou menos igual todas as noites. É un libro moi bo e entretido.

Cuando Ana tiene miedo

Janisch, Heinz (2002), Cuando Ana tiene miedo, ilust. Barbara Jung, trad. Frank Schleper, Zaragoza: Edelvives, (0-5 anos), [35 pp.] (ISBN: 84-263-4902-1).

Breve descrición do formato e contido: obra que se caracteriza por ter unha forma rectangular e alongada e tapa dura. Por unha banda, na garda dianteira aparece unha imaxe cun fondo de cores escuras onde aparece unha nena que semella estar temerosa por algunha razón. Enriba da nena e sobre o fondo, está o título da obra en dúas cores (azul e vermello) e coa palabra “miedo” de diferente tamaño que o resto. Ao lado dereito dos pés da nena,  pódese observar o nome tanto do autor coma da ilustradora, mentres que á dereita se mostra o da editorial. Por outra banda, na garda traseira aparece o mesmo fondo, pero esta vez amósase un debuxo da mesma nena cun gran sorriso e, sobre isto, unha breve descrición da obra. 

. 

En canto ao interior da obra, a toda páxina (par e impar), represéntanse diversas ilustracións do máis psicodélicas, é dicir, que manifestan o que a nena ten na súa mente. As cores son moi variadas, con moitos contrastes entre cores máis escuras e máis claras que semellan estar pintadas con pinceladas marcadas, algunhas finas e outras grosas, sen unha delimitación clara que separe os personaxes do fondo. Os textos son breves, todos co mesmo formato e situados na parte inferior de cada páxina, que fan referencia aos diversos debuxos representados.

O contido trata a historia dunha nena que cando ten medo á hora de deitarse, chama a través da súa imaxinación a todos os seus amigos, os cales a protexen e a axudan a eliminar tal sentimento, cada un dun xeito diferente. Finalmente, a parte máis importante é cando a nena se chama a si mesma e di “¡Ana no tiene miedo de nada!”, poendo así durmir tranquila con todos os seus amigos, a excepción dun deles que queda vixiando.

Potencialidades: o que pretende esta obra é convidar os nenos/as a identificarse coa personaxe, que cando ten medo enche a súa mente dun mundo moito máis divertido, máxico e seguro para ela, todo coa axuda duns amigos moi especiais. A maiores, poténciase de xeito simultáneo a imaxinación, dando renda solta ao universo infantil, axudándolles ao mesmo tempo a superar os seus temores e a facilitar a odisea de quedar durmidos. Así mesmo, a simplicidade das oracións favorece a comprensión da historia e anímaos a introducirse na ledicia que supón ler, estimulando do mesmo xeito a súa linguaxe.