Amosando publicacións coa etiqueta respecto e aceptación. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta respecto e aceptación. Amosar todas as publicacións

mércores, 29 de abril de 2020

Por catro esquinitas de nada




Análise de contos infantís

1. Por catro esquinitas de nada.


Ruillier, Jérôme. (2016). Por cuatro esquinitas de nada. Barcelona: Editorial Juventud.


Descrición do formato e contido: álbum ilustrado con texto e ilustracións de Jérôme Ruillier. É de fácil manexo para todos/as usuarios/as. Ten formato cadrado e na cuberta aparecen imaxes claves da obra, o nome do autor, da editorial e o título. En cambio, na contracuberta aparece un pequeno fragmento do texto a modo resumo, invitando a realizar unha pequena reflexión e a coñecer un pouco a historia que acontece. Ademais tamén aparece a páxina web da editorial, o ISBN e o código de barras. Cando abrimos o conto, no interior, podemos observar a sinxeleza das imaxes, utilizando figuras xeométricas con cores rechamantes e vivas. En todas as páxinas prevalecen as imaxes xeométricas fronte ao texto. As figuras que aparecen na historia, representan as diferenzas que existe entre o grupo de amigos/as protagonistas.
O contido xira ao redor dunhas figuras xeométricas que están a xogar e entreterse ata que se produce un conflito: queren entrar na casa grande, pero Cadradiño non pode entrar porque a porta é redonda…Isto provoca que entre todos barallen distintas solucións, á vez que convida ao lectorado a reflexionar tamén sobre as diferentes solucións que se van dando e as súas consecuencias: que Cadradiño se alargase, se estirase, se dobrase... pero ningunha idea semella acertada, de aí que Cadradiño se sentise moi triste porque el quería entrar. Finalmente a solución atopada é a máis feliz, ao se decataren de que non era Cadradiño quen tiña que cambiar, senón a porta, polo que lle cortaron catro esquiniñas e Cadradiño xa puido entrar na casa grande.

Potencialidades: coa lectura desta obra podemos fomentar a aceptación dun mesmo/a, polo que podemos expoñer que non todos/as somos iguais, senón que cada un ten algo especial e único. Ao mesmo tempo tamén se traballa a diversidade, a relación e o traballo grupal. Ademais tamén podemos repasar conceptos matemáticos como as figuras xeométricas e os colores. Sendo un conto que ofrece moitas posibilidades de activades, tanto para traballar os valores como tamén aspectos artísticos.

Recursos:

Bea. (2020). Por cuatro esquinas de nada 🔷 en la mesa de luz [Archivo de vídeo]. Recuperado de https://www.youtube.com/watch?v=xr09J56ZZw8 (consultado o 17/4/2020)
Tictactuc. (2020). Por Cuatro Esquinitas de nada - Cuento [Archivo de vídeo]. Recuperado de https://www.youtube.com/watch?v=ZU8OVF17hYc (consultado o 17/4/2020)
Del Val, B. (8 de abril de 2020). La diversidad y la discapidad a través de los cuentos. Parte [Mensaje de un blog]. Recuperado de
Solis Saez, M.G. (2020). Por cuatro esquinitas de nada - Juan Rafael Muñoz Muñoz (autor). Recuperado de https://www.youtube.com/watch?v=PeVSXnFVqrc (consultado o 17/4/2020)

mércores, 12 de abril de 2017

OTRA COSA


Cave, Kathryn (2003), Otra cosa, ilust. Chris Riddell, trad. Rita Schnitzer, Barcelona: Ediciones Elfos, (de 5 a 8 anos), [28 pp.] (ISBN: 84-8423-152-6).


Breve descrición do formato e contido da obra: Álbum ilustrado, encadernado con tapa dura, cun formato rectangular e cun tamaño de 22 x 29, con láminas finas e de pouco volume. 

Na cuberta, na parte superior, aparece o título do conto, o nome da autora e o nome do ilustrador. No centro, ocupando gran parte do espazo, podemos ver unha ilustración na que aparece o protagonista. Na parte inferior, a editorial. Na contracuberta tamén podemos apreciar unha imaxe do fogar do protagonista, unha breve descrición do conto e unha pequena observación na que se menciona que foi premiado co UNESCO Prize for Children's and Young People's Literature in the Service of Tolerance. 

O conto ten 28 páxinas nas que o texto é sinxelo, non moi abundante e de fácil comprensión. O estilo das ilustracións son imaxes orixinais e divertidas, co predominio da cor azul e as veces con tonalidades escuras. 



Este libro narra a historia dun personaxe que ten como nome "Otra Cosa". Quere con todas as súas forzas ser igual que os demáis pero non ten éxito xa que sempre o rechazan por ser como é: unha criatura rara. 

Un día, "Algo" chamou a súa porta e lle dixo que ambos os dous eran diferentes pero "Otra Cosa" nun principio non aceptou o que lle dixera e invitouno a saír da súa casa, ata que se deu conta de que estaba a facer o mesmo que facían con el polo que decidiu ir tras el. 





Finalmente, foron moi bos amigos: "Eran diferentes, pero estaban juntos y se entendían". 

Mencionar que nas derradeiras páxinas aparece citado que cada vez que alguén raro aparecía sempre o aceptaban amosándose deste xeito a imaxe de tres criaturas: "Otra Cosa", "Algo" e un ser humano. 






Potencialidades: Otra cosa é un libro que penso que chama a atención a simple vista. É unha historia que ensina aos máis pequenos valores como o respecto a diversidade e a aceptación tanto dun mesmo coma dos demáis. Permite a reflexión sobre a intolerancia, a amizade, a soidade e a inclusión por iso o considero un libro extraordinario no que acabas tendo sentimentos encontrados pero co predominio dun final alegre. O recomendo totalmente.