PETRA

BANSCH, Helga (2007), Petra, trad. Eva Mejuto, Pontevedra: OQO Editora, col. O, (+ de 4 anos), [ 34 pp.] (ISBN: 978-84-9871-002-1).

Breve descrición e contido da obra: libro ilustrado en galego, de formato case cadrado (25x23 cm), e con cubertas de cartón duro. A cuberta mostra o título da obra, o nome da autora e unha ilustración da protagonista da historia, a elefanta Petra, cunha cinta métrica e unhas pesas, o cal nos pode dar unha pista do contido da obra. Na contracuberta aparecen outros personaxes que forman parte da historia. Tamén presenta gardas no inicio e no final do conto, de cor laranxa e con pequenos debuxos de insectos. Cada páxina do conto se compón de texto e ilustracións de moitas cores que acompañan, complementan e enriquecen a historia. Nelas aparecen todos os personaxes que conforman o relato, todos eles animais salvaxes, representados nunhas ilustracións marabillosas.
O contido inclúe un narrador que vai contando a historia de Petra e os diálogos dos distintos personaxes que interveñen nela. Petra é unha elefanta que non acepta a súa imaxe persoal, a pesar de ser a normal dun animal da súa especie, e intenta por tódolos medios cambiala. Ao final se deixa levar polos seus sentimentos e consegue ser feliz tal e como é.

Potencialidades: trata un dos temas, a gordura, tan de moda nas sociedades actuais. A autora pretende darlle unha volta á situación na que se encontra o personaxe principal, Petra, acomplexada polo seu aspecto físico; e intenta, a través de diferentes vivencias e o abandono do seu fogar, potenciar a súa seguridade, a súa autoestima e seu autoconcepto. Estes conceptos, son moi interesantes e parte do currículo na Educación Infantil , polo cal, este libro resúltame de gran interese, cunha gran potencialidade para traballar na aula. Os nenos e nenas, cada vez, dende máis pequenos, intentan imitar “modelos” que pouco se corresponden coa realidade, pero que gozan de certo atractivo para eles. Podemos facerlles ver que todos somos diferentes, cada un coas nosas propias características físicas e personais, pero que o importante é sentirse ben cun mesmo e desfrutar do que a vida nos regala cada día. Os nenos e nenas coa lectura ou escoita activa do conto, poden sacar as súas propias conclusións sobre o tema e o podemos utilizar como punto de partida para empezar a inculcarlles certos valores de respecto ás diferenzas, igualdade, aceptación e confianza nun mesmo. “Para ser único, hai que ser diferente”.

TARTARUGA

Marín, Xaquín (2007), Tartaruga, ilust. do autor, A Coruña: Baía Edicións, col. Xíz de cob, nº 11, (3-6 anos), [32 pp.] (ISBN: 978-84-96526-94-5).

Descrición do formato e contido: álbum ilustrado en galego, cun volume de formato cadrado e tamaño medio e tapa dura. Na cuberta, concretamente na parte superior, móstrase o título da obra, na liña de abaixo o nome do autor e logo a editorial. Todo isto sobre unha paisaxe na que aparece a metade do corpo da protagonista da historia. Na contracuberta, tamén na parte superior, aparece a colección á que pertence a obra e o seu número correspondente, e na liña seguinte aparece de novo a editorial. Ademais, cuberta e contracuberta configuran unha unidade, ao complementárense para formar a imaxe íntegra da paisaxe e o corpo da protagonista.

Referíndonos ao interior da obra, todas as páxinas están conformadas na súa totalidade por ilustracións de cores moi rechamantes e variadas que representan diversos animais e paisaxes. Sobre as ilustracións hai pequenos textos situados en diferentes partes das páxinas: algún na parte superior ou inferior esquerda ou dereita; no medio ou en bocadillos que representan graficamente o pensamento dos personaxes. Todos os textos fan referencia ás imaxes que aparecen, nas que é preciso apoiarse para interpretar por completo o seu contido. A maiores, os textos tamén mostran un vocabulario divertido e nalgún caso incluso humorístico, como a alusión que se fai nunha das páxinas á historia tradicional da tartaruga e a lebre.

Tamén resulta significativo indicar que unha das páxinas trae unha pequena sorpresa: a tartaruga aparece dada á volta e di “por favor, dádelle a volta ao libro!”, e cando lle dás a volta aparece ao dereito e dá as grazas.

Finalmente, aludindo ao propio contido da historia, mencionar que é narrada pola tartaruga, que vai contando todo o que podes chegar a atopar ao longo dun  paseo: amigos, perigos, curiosidades, compañeiros…

Potencialidades: este album presenta unha gran variedade de potencialidades que se poden traballar coas nosas alumnas e alumnos, entre elas a interactividade, pois favorece que os nenos/as establezan unha relación de participación co texto, pero sobre todo coas ilustracións. Ademais, a pequena tartaruga vai comentando diferentes feitos que aumentan a intriga do que virá despois e que dan moito que reflexionar. Neste sentido, pódense tirar tres ensinanzas principais, a maiores das interpretacións que poida facer cada persoa:

A primeira é a aceptación das nosas propias características, aprendendo a velas coa maior positividade posible. Noutro caso, a interpretación que se pode facer é a presentación da filosofía de vida da tartaruga, que se opón á velocidade da sociedade actual. 
A segunda é a metáfora que se fai do paseo da tartaruga, pois pode entenderse como o camiño ao longo da vida, onde podemos atopar “amigos, perigos, curiosidades…”, “compañeiras, case iguais; outros máis lentos, máis rápidos, envexosos…”, ademais do feito de que “no camiño podes dar moitas voltas, polo que cada día é máis difícil avanzar”, é dicir, que ao longo da vida poden aparecer reveses que complican o día a día, pero sempre haberá cousas que farán da vida algo moi interesante.
En terceiro e último lugar,  refírese a un dos comentarios que fai a tartaruga con respecto aos tipos de compañeiros que podes atopar ao longo do paseo. O comentario que fai é que “os peores que te podes atopar son os intelixentes”, é dicir, os seres humanos. Isto pódese analizar (sobre todo pola ilustración que representa o texto), coma unha alusión ao feito de que as persoas facemos cousas que son prexudiciais para os animais, polo que é adecuado comezar xa dende cativos a desenvolver a nosa capacidade de concienciación co noso contorno para mellorar a convivencia co resto de seres vivos, ao tempo que se adquiren diversos valores como o respecto, a solidariedade, a dignidade...